• Site Rules
  • Contact

 

مــوضوعـات ســایت
رهگیری ثبت نام ها
جدید ترین مطالب
پـنـل کــاربری
لینک دوستان
تاریخ : 12 دی 1396
 

یکی از قوانین قطعی آفرینش، مسألة انعکاس عمل و به طور اعم بازتاب و نتیجه عمل است، یعنی انسان هر کاری را که انجام می‌دهد خوب یا بد، نتیجة عملش را می‌بیند؛ نتیجه عمل خوب، همان پاداش و نتیجه عمل بد کیفر می‌باشد. انعکاس عمل بد، به نتیجه عمل بد اطلاق می‌گردد. البته هر عمل و رفتار انسان، ظاهر و باطنی دارد؛ ظاهرش همان است که در عالم دنیا واقع می شود، خواه به صورت زشت باشد، یا به صورت زیبا، باطن و حقیقت آن در عالم آخرت آشکار می شود؛ چرا که آن روز، روز آشکار شدن حقایق و کنار رفتن پرده ها است. قرآن می فرماید: یَوْمَ تُبْلَی السَّرائِر؛[۱] «روزی که رازها فاش شود.» در آن روز قبول شدگان و یا مردودان، از چهره شناخته می شوند. لازم نیست پرونده آن ها را مشاهده کنی: یُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِیمَاهُمْ فَیُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِی وَالأقْدَامِ؛[۲] «تبه کاران از سیمایشان شناخته می شوند؛ پس موی پیشانی و پاها[ی آن ها] گرفته می شود[تا به دوزخ انداخته شوند]». جزا و پاداش نیز بر اساس همین ظهور و انعکاس ها می با شد؛ چنان که قرآن می فرماید: جَزاءً وِفاقاً؛[۳] «پاداشی است موافق کردار».[۴]

چهره های نورانی و سفید
گروهی از انسان ها بر اثر اعمال نیک در روز قیامت چهره های نورانی و سفیدی دارند که در واقع انعکاس و ظهوری از اعمال نیک دنیایی آن هاست. این چهره ها و صورت ها در آن روز بر اثر اعمال نیک نورانی و زیبا هستند. کسی که برای خدا کار خود را انجام داده و هدف او این باشد که بر دیگران افتخار ننموده وخود را برتر  معرفی نکند با چهره نورانی و سفید وارد محشر می گردد. قرآن گاه به صورت کلّی، بدون این که خصوصیات این افراد را نام ببرد، این حقیقت را بیان نموده، می فرماید: یَوْمَ تَبْیَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ؛[۵] «روزی که چهره هایی سفید و چهره هایی سیاه شود» و در آیة بعد می فرماید: وَأَمَّا الَّذِینَ ابْیَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِی رَحْمَةِ اللَّهِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ؛[۶] «و امّا روسفیدان در رحمت خدا قرار می گیرند و در آن جاودانند» و هم چنین نورانیّت چهره های برخی افراد را این گونه گزارش می دهد: وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضَاحِکَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ؛[۷] «و برخی چهره ها در آن روز روشن و نورانی است، خندان و شادمان است.» و گاهی به صورت محدودتر می فرماید: مؤمنین در آن روز نورانی هستند: … نُورُهُمْ یَسْعَی بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَبِأَیْمَانِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا؛[۸] «[روزی که] نور مؤمنان پیشاپیش و سمت راستشان می شتابد، می گویند: پروردگارا! نورمان را برای ما کامل گردان.» حال باید دید اینان چه کسانی هستند و چه اعمالی انجام داده اند که با چنین چهره هایی محشور شده اند! توجّه دارید که نورانی بودن چهره فقط یک نماد ظاهری نیست؛ بلکه نشانة رستگاری ابدی است؛ قرآن می فرماید: «و امّا روسفیدان در رحمت(بهشت) خدا جاودانه هستند.»[۹] فی الکافی عَن الصادقَ(ع) جاءَ جَبرَئیلُ اِلَی النَّبیُّ(ص) فَقالَ: یا محمد! عِشْ ما شِئت فَاِنَّکَ مَیِّت[۱۰] جبرئیل به پیامبر عرض کرد که هرچه زندگی بکنی بالاخره سرانجام مرگ است. وَ اَحبِب مَنْ شِئت فَاِنَّکَ مُفارِقُه؛ این هم تعبیر دیگری از همان بیان قبلی است با اندکی تفاوت. این هم جزو مسلمات عالم است که هر چه را که دوست بداری یک روزی از تو جدا خواهد شد. همه‌ این اشیائی که انسان در دنیا دوست می‌دارد، فرزند را، مال را، اشیای گوناگون را، مقام را، هر چه دوست می‌دارید، بدانید و بدانیم که قطعاً یک روز بین ما و این محبوب ما جدایی خواهد افتاد. وَ اعمَل ما شِئت فَاِنَّکَ مُلاقیه؛ این از جمله‌ آن چیزهایی است که حکمت است و می‌خواهند این را به ما تعلیم بدهند. این دیگر جزو بیّنات و ضروریّات محسوس ما نیست. می‌فرماید هر کاری که دوست می‌داری بکن؛ شک نداشته باش در اینکه با این کار ملاقات خواهی کرد. این کار را خواهی دید. در قیامت بحث تجسم اعمال یکی از آن مباحث مهم است: فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَهً خَیْرًا یَرَهُ وَ مَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهً شَرًّا یَرَهُ[۱۱] عمل را می‌بینیم. باطن و حقیقت آن عملی که ما این جا انجام می‌دهیم، آن جا خودش را به ما نشان می‌دهد. قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ؛ بگو اى بندگانم كه زياده بر خويشتن ستم روا داشته ايد، از رحمت الهى نوميد مباشيد، چرا كه خداوند همه گناهان را مى بخشد، كه او آمرزگار مهربان است.[۱۲] در اين آيه شريفه التفاتى از تكلم” عبادى”، به غيبت” يغفر” به كار رفته، با اين كه جا داشت بفرمايد:” انى اغفر- من مى‏ آمرزم”، و اين التفات براى آن به كار رفته كه اشاره نمايد به اين كه: آن كسى كه مى‏ گويد:” اى بندگان من از رحمت من نوميد نشويد.” اللَّه است كه اسمايى حسنى دارد كه از آن جمله است: “غفور” و” رحيم”. گويا فرموده: از رحمت من نوميد مشويد، چون كه من اللَّه هستم، همه گناهان را مى ‏آمرزم، چون اللَّه غفور و رحيم است.


پی نوشت ها:

  • (۱) طارق/۹
  • (۲) الرحمن/۴۱
  • (۳) عمّ/۲۶
  • (۴) رضا محققيان «قيافه انسان ها در قيامت»  قم، نشر اکرام، تاریخ نشر: ۲۷ مهر، ۱۳۸۷ شابک: ۹۷۸-۹۶۴-۹۹۹۶-۲۳-۳
  • (۵) آل عمران/۱۰۶
  • (۶) همان/۱۰۷
  • (۷) عبس/۳۸ و ۳۹
  • (۸) تحريم/۸
  • (۹) آل عمران/۱۰۷
  • (۱۰) الشافی، ص ۸۷۴ [جَآء جَبْرَئِيلُ(ع) إلَی‌ النَّبِيِّ(ص) فَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ عِشْ مَا شِئْتَ فَإنَّكَ مَيِّتُ! وَ أَحْبِبْ مَنْ شِئْتِ فَإنَّكَ مُفَارِقُهُ! وَاعْمَلْ مَا شِئْتَ فَإنَّكَ ملاقیه؛ جبرئيل‌ به‌ خدمت‌ پیامبر(ص) آمد و گفت‌: اي‌ محمّد، هر چه‌ مي‌خواهي‌ زندگي‌ كن‌ كه‌ بالاخره‌ مرده‌ خواهي‌ بود! و هر كه را كه‌ خواهي،‌ دوست‌ بدار كه‌ بالاخره‌ از او جدا خواهي‌ شد! و هر كاري‌ را كه‌ بخواهي،‌ انجام ده كه‌ بالاخره‌ آن‌ را خواهی دید!] بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، دار احیاء التراث، ج۶۶، ص۴۱۱، ، علل الشرائع، صدوق، دارالبلاغه، بیروت، بی تا، ص ۳۶۶، باب ۸۷، روایت ۱
  • (۱۱) زلزله/۷و۸(پس هر که به اندازه‌‌ ذره‌‌اى نیکى کند آن را ببیند و هر که به اندازه‌‌ ذره‌‌اى بدى کند آن را ببیند)
  • (۱۲) زمر/ ۵۳

منابع:
پرسمان
حوزه نت
معاد، محسن قرائتي
معاد از ديدگاه امام خميني«ره»
محجه البيضاء في تهذيب الاحياء، ج۸٫
مجله مبلغان، اردیبهشت و خرداد ۱۳۸۸، شماره ۱۱۵
بحارالانوار، محمد باقر مجلسي، دار الاحياء التراث، ج۶۶
پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب(شرح حدیث در ابتدای درس خارج‌، ۱۰/۲/۹۴)


برگشت
  • نظرات : 0
  • بازدید : 150
کاربر گرامی شما هنوز در وبسایت ثبت نام نکرده اید
ما از شما درخواست داریم ثبت نام کنید و با نام کاربری خود وارد شوید.