• Site Rules
  • Contact

 

مــوضوعـات ســایت
رهگیری ثبت نام ها
جدید ترین مطالب
پـنـل کــاربری
لینک دوستان
تاریخ : 11 آذر 1396
 
خدا بر امّت اسلام، منّت گذارد. بين آنان الفت و اتحاد ايجاد كرد. تا امّت اسلام، با زندگی در سايه آن
ولادت حضرت رسول اکرم صلّی الله علیه وآله وسلّم به روایت اهل سنّت(12ربیع الاول53سال قبل هجرت)آغازهفته وحدت
اهميت وحدت از ديدگاه علي علیه السّلام
امام علی علیه السّلام وحدت را به عنوان منّت بزرگ خداوند برای مردم بیان می کند که بین آنان الفت

و اتّحاد ایجاد کرده است. اميرمؤمنان حضرت علی علیه السّلام وحدت را منّت بزرگ خداى سبحان بر

مردم دانسته است آن جا كه فرمود: «فَإِنّ الله سبحانه قَد امتَنّ على جَماعة هذه الأُمة فيما عَقد بَينهم

مِن حَبل هذه الأُلفة الّتَى يَنتقلون فى ظِلّها ويأوون إلى كَنفَها بِنعمة لا يعَرف أَحَد من المَخلوقين لَها

قِيمة لأنّها أَرجح مِن كُل ثَمَنَ وأَجلَّ مِن كُلّ خَطر(1) خداوند بر اين امّت، منّت گذارده و بين آنان الفت و

اتحاد ايجاد كرده است كه در سايه آن زندگى كنند و به كنف حمايت آن پناهنده شوند اين نعمتى است

كه احدى نمى‏ تواند بهايى برايش بگذارد زيرا از هر بهايى گران قدرتر و از هر چيز پر ارزشى، با ارزش‏تر

است».تعبير منّت الهى از وحدت، بيان گر اهميّت اين موضوع است زيرا به نعمت عظيم، منّت گفته مى‏

شود چنان كه خداى سبحان از بعثت پيامبر اسلام حضرت محمّد صلّی الله علیه و آله وسلّم به عنوان

منّت ياد كرده است: «لقد منّ الله على المؤمنين إذ بعث فيهم رسولًا من أنفسهم».(2)

حضرت على  علیه السّلام به همراهى با جماعت و كناره گيرى از جدايى فرمان داده، مى‏ فرمايد: «

ألَزموا الجَماعة وَاجتَنِبوا الفَرقة»(3) نيز مى‏ فرمايد: «وَ إيّاك وَ الفَرقة فَإنّ الشاذ مِن الناس لِلشَيطان از

جدايى دورى كن زيرا نادر از مردم، از آن شيطان است».(4) وحدت، آن قدر مهمّ است كه حضرت على 

علیه السّلام با وجود مصايب سنگين، به شدت، حافظ اتحاد جامعه اسلامى ‏بود. آن حضرت در نامه‏ اى

به ابو موسى اشعرى مى ‏فرمايد: «و ليَس رَجل فَاعلم أَحرص عَلى جَماعة أُمة محمّد (پيامبر اسلام

حضرت محمّد صلّی الله علیه و آله وسلّم) و أُلفتها مِنّى أبتغى بِذلك حُسن الثّواب وكَرَم الماب(5) بدان،

هيچ كس نيست كه نسبت به وحدت و اتحاد امّت محمّد صلّی الله علیه و آله وسلّم از من حريص تر و

انسش به آن از من بيشتر باشد. من در اين كار، پاداش نيك و سرانجام شايسته را از خدا مى ‏

طلبم».صبر آن حضرت علیه السّلام نيز براى حفظ وحدت بود صبرى كه درباره ‏اش فرمود: «فَرأيت أَنّ

الصّبر على هاتا أَحجى فَصبَرتُ وفِى العَين قَذَى وفِى الحَلق شَجاً(6) عاقبت ديدم كه بردبارى و صبر به

عقل و خرد نزديك تر است و شكيبايى ورزيدم، ولى به كسى مى‏ ماندم كه خاشاك چشمش را پركرده

است واستخوان راه گلويش را گرفته است».آن حضرت  علیه السّلام دربارة دليل سكوت خود فرمود:

«وأيم اللهِ لَولا مَخافَةِ الفُرقةَ بَين المُسلمينَ وَ أن يَعود الكُفَر وَ يَبور الديِن لَكُنّا عَلى غَير ما كُنّا لَهم

عَليه(7) به خدا سوگند اگر بيم وقوع تفرقه ميان مسلمين و بازگشت كفر و تباهى دين نبود رفتار ما با

آنان به گونه ‏اى ديگر بود».حضرت على  علیه السّلام پس از انتخاب عثمان براى خلافت مسلمانان

فرمود: «لَقد عَلمِتم أَنّى أَحقّ الناس بِها مِن غَيرى وَ واللهِ لأُسلِّمنّ ما سَلمت أُمور المُسلمين ولَم يَكن

فيها جَور إِلّا عَلىَّ خاصّة شما مى‏ دانيد كه من از همه براى خلافت شايسته ترم. به خدا سوگند

مادامى‏ كه كار مسلمانان رو به راه نباشد و تنها بر من جفا شده باشد، مخالفتى نخواهم نكرد».اين

سخنان نشان مى‏ دهد كه وحدت از اهميت ويژه ‏اى بر خوردار است و حضرت على  علیه السّلام از

هيچ كوششى براى ايجاد و حفظ وحدت دريغ نورزيد.

وحدت در اندیشه حضرت امام خمینی(ره)
طرح اندیشه وحدت جهان اسلام، از دغدغه های فکری دیرینه و اساسی حضرت امام خمینی(ره) بود

که در طول دوران فعالیت اجتماعی و سیاسی خود، چه قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و چه بعد از آن،

لحظه ای از این موضوع غفلت نکرد. حضرت امام خمینی(ره) در سخنان خود، بارها و بارها جوانان را به

عنوان امید خود مورد خطاب قرار داده و آنها را به اتحاد و همدلی دعوت می کند:شما جوانان که امید و

نوید من هستید، وحدت کلمه خود را حفظ نموده و نقشه های شوم استعمارگران را برملا سازید.[8]

حضرت امام خمینی(ره) در مسئله وحدت، پیش شرط هایی را مدّنظر داشت و بر همین مبنا، جامعه را

هدایت می کرد. برای آشنایی هر چه بیشتر نسل جوان با این موضوع، بخشی از مهم ترین این پیش

شرط ها را از زبان فرزند ایشان، سید احمد خمینی با تلخیص ذکر می کنیم:

1. اهتمام بیش ازپیش به خودسازی وتعمیق اخلاق وارزش های معنوی در زندگی خود وجامعه.
2. تعمیم سعه صدر وپذیرش وتحمّل اختلاف سلیقه ها ودفاع ازآزادی اندیشه وحمایت ازتشکّل های سیاسی وفرهنگی ای که دراصول ومبانیِ مورداعتقادامّت وجامعه اسلامی اتفاق نظردارند.
3. اعتقادعمیق واعتماد به نقش و آثار وحدت در حلّ معضلات به ظاهر لاینحلِ سیاسی واجتماعی.
4. هوشیاری و توجّه دادن به طرفین وحدت، در خصوص نقش خنّاسان و وسوسه تفرقه انگیزان.
5. تلاش همه جانبه برای یافتن نقاط مشترک بیشتر و کاستن از اختلافِ آرا در مبانی و اصول.
6. احیای فرهنگ توحیدی و وحدت گرایی در جوامع اسلامی و احیای نمادها و عوامل و مظاهر وحدت.
7. آگاهی بخشیدن به آحاد ملّت اسلامی برای دریافت تصویری روشن از ابعاد تمدّن گذشته اسلام و

علل سقوط و انحطاط مسلمانان در سده های اخیر.
8. شناسایی و معرفی دشمنان اصلی و جلوگیری از دشمن تراشی های ناامیدکننده.
9. ترویج و تبلیغ فرهنگ جهادوشهادت برای تضمین موفقیّت پیشگامان مبارزه بادشمنان وحدت.
10. مقابله با خرافه پرستی وزدودن پیرایه های تفرقه انگیز به نام آداب ورسوم دینی ومذهبی ازسوی مغرضان وناآگاهان درفرهنگِ سنّتی ملت ها و کوشش برای کاهش تعصب های کورکورانه وعوامانه.
11. تلاش برای یکسان سازی قول و فعل منادیان وحدت و کارگزاران و مسئولان نظام مقدسی که

وحدت را شعار خویش قرار داده اند.[9]

پانوشت:
(1) نهج البلاغه خطبه (291)
(2) آل عمران،/ 164
(3) شرح غرر الحكم، (2/ 240)
(4) همان (2/ 305).
(5) نهج البلاغه، نامه (87)
(6) همان، خطبه (3)
(7) بحار (23/ 16) آية الله جوادى آملى، وحدت جوامع در نهج‏ البلاغه‏
(8) صحیفه نور، ج 15، ص 18.
(9) نک: آوای وحدت، با نظارت و کوشش: محمّدسعید معزالدین، انتشارات مجمع جهانی تقریب مذاهب

اسلامی، 1374، چ 1، صص 24 ـ 26.

 


برگشت
  • نظرات : 0
  • بازدید : 713
کاربر گرامی شما هنوز در وبسایت ثبت نام نکرده اید
ما از شما درخواست داریم ثبت نام کنید و با نام کاربری خود وارد شوید.