• Site Rules
  • Contact

 

مــوضوعـات ســایت
رهگیری ثبت نام ها
جدید ترین مطالب
پـنـل کــاربری
لینک دوستان
تاریخ : 22 اسفند 1393
"فاطمیه روشنگری‎" راه اندازی شد     "فاطمیه روشنگری‎" راه اندازی شد

ابر آمد و باز بر سر سبزه گريست
بي باده گلرنگ نمي بايد زيست!
اين سبزه كه امروز تماشاگه ماست
تا سبزه خاك ما، تماشاگاه كيست؟!
1

نوروز، از نظر تطابق طبيعي پديده جالبي است كه مي تواند نشان گر، فكر و انديشه و نيز روحيّات مردمان گذشته اين سرزمين باشد. آغاز نوروز «اول فروردين» زماني است كه آن را اعتدال بهاري گويند. به تعبيري افراط و تفريطي كه شب و روز و تابستان و زمستان دارند از بين مي‌رود و انسان در چنين روزهاي تعادلي را احساس مي كند كه با روح و روانش سازگاري بيش تري دارد. نوروز از سازِه هاي هويّت ما و سرنام يك حقيقت است، هم پيشيني و هم غايت تمام روزهاي سال است. بهار با نوروز آغاز مي شود و همآره به سمت نوروز مي رود. نوروز آيينی است که با برگزاري اين آيين و مراسم متنوّعي كه هم جوار آن برگزار مي شود نمايش كامل را در جشن آفرينش دوباره طبيعت به اجرا مي گذاريم. نمايشي كه از مرگ و نيستي زمستان شروع و در طبيعت و سرسبزي بهار ختم مي شود. نوروز، اين عيد كهن سال كه گنجينه اي از سنّت هاي دل پذير است، تاريخي بس دراز و عبرت انگيز دارد. از روزگاران بسيار قديم كه تعيين تاريخ آن حتّي از عهده ي تاريخ هم بيرون است تا امروز، اين عيد، با تمام سنّت‌ها و آداب و رسوم خود همچنان در فراز و نشيب تاريخ و از خلال حوادثي عظيم راه خود را باز كرده و دنياي افسانه اي قديم را به عصر دانش امروز پيوسته است. ايران با قدمت هزاران سال تمدّن و فرهنگ، خاستگاه سنّت ها و رسوم مختلفي بوده است، گاه اين رسوم و سنّت ها مرزها را نيز درنورديده و به سرزمين هاي مجاور و حتّي نقاط ديگر عالم نيز منتقل مي شدند، از سوي ديگر اين رسوم و سنّت ها گاه از فرهنگ ها و تمدن هاي ديگر تأثير پذيرفته و به مقتضاي زمان دچار تغيير و تحولاتي نيز شده اند، برگزاري مراسم نوروز قدمتي هزاران ساله در ايران دارد و به يكي از درخشان ترين و برجسته ترين سبك هاي فرهنگ ايران زمين تبديل شده است و علي رغم تمام هجوم، بلاياي طبيعي و سختي ها و مصائبي كه بر پيكر اين سرزمين وارد آمد، نوروز كماكان به عمر خود ادامه داد و ايرانيان هر سال با آغاز زندگي دوباره طبيعت و رسيدن بهار ،جشن نوروز را برگزار مي كردند.

  اسلام نوروز را به رسميّت شناخت. به واسطه مسلمان شدن ايرانيان در اين مراسم تغييراتي به وجود آمد و نوروز هم در ميان مردم و هم در ميان حكومت ها در ايران اسلامي با علاقه و اشتياق فراوان برگزار شد، يكي از نمادهاي استقبال ايرانيان از بهار را مي توان در اشعار شعراي ايراني به خوبي مشاهده كرد. از منوچهري و فرخي سيستاني تا صائب تبريزي و ملك الشّعراي بهار در وصف هواي دل انگيز بهاري و آمدن نوروز اشعار زيبايي سروده اند. فرخي در وصف نوروز مي سرايد:

بدين شايستگي جشني بدين بايستگي روزي
ملك را در جهان هر روز جشني باد و نوروزي
2



نوروز،‌ نمادي از پيروزي عنصر نيك در نبرد فصل هاست، نمادي از بيداري طبيعت است و زمستاني كه به رستاخيز حيات مي انجامد. نوروز و حقيقت حيات، پشت و روي يك سكّه اند و نوروز جوهر زندگي است. تاريخ پيدايي نوروز سر در افسانه دارد و آغاز آن معلوم نيست ولي مي توان پنداشت كه نوروز با خود زندگي آغاز شده و تا زندگي هست نوروز هم خواهد بود. نوروز به تعبيري: «خاطره خويشاوندي انسان با طبيعت است و جشني است كه بر همه جشن هاي جهان فخر مي فروشد و اسلام كه همه رنگ هاي قوميت ها را زدود و سنّت ها را دگرگون كرد نوروز را جلاي بيشتر داد. نوروز يك جشن ملّي است يك قرارداد مصنوعي اجتماعي و يا يك جشن تحميلي سياسي نيست. جشن جهان است و روز شادماني زميني.»3

امّا نوروز امسال بوي گل ياس مي دهد ياسي كه آيينه افتادگي، عاطفه و پارسايي بود، همان ياسي كه آفرينش و خلقتِ كائنات براي او هستي يافت، ياسي كه أُمّ ابيها بود، دختر نبوّت و همسر ولايت شد و مادر امامت بود، عُصاره ي همه خوبي ها و پاكي ها و زيبايي هاي عالم بود. گل ياسي كه حوراء انسيه بود، در عين انسان بودن از حوريان بهشتي و پيامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم از وجود عزيزش بوي بهشت و بوي درخت طوبي را استشمام مي كرد. گل ياسي كه نوروز و نوروزيان در مقابل عظمت و شكوه اش سر تعظيم فرود مي آورند و حرمتش را نگاه مي دارند.عزت‌الله عبداللّهی

سبزه فكنده بساط بر طرف آبگير
لال حقه نماي شعبده ي بوالعجب
پيش نسيم ارغوان قرطه ي
[4]خونين بكف
خون حسينيان[5] باغ كرده چو زهراء طلب6

محمدرضاعابدی

پانویس\
  1.  گنجور، خیّام، رباعیّات، رباعی شمارهٔ8 از رباعیّات حکیم عمر خیّام نیشابوری: ganjoor.net/khayyam/robaee/sh/‏www
  2.   فرخیّ سیستانی، ترجیعات: ز باغ ای باغبان ما را همی بوی بهار آید. شمارهٔ ۱؛ در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصر الدّین. گنجور، همان.. شريعتي، علی، ‌كوير، ص260
  3.   قرطه: پيراهن
  4.   منظور از حسینان باغ؛ هم حضرت امام حسن و امام حسین علیهما السّلام می باشند
  5.   دیوان اثیر الدّین آخسیکتی، تصحیح رکن الدّین همایون فرخ، تهران، 1337، صص:27،50و250


برگشت
  • نظرات : 0
  • بازدید : 870
کاربر گرامی شما هنوز در وبسایت ثبت نام نکرده اید
ما از شما درخواست داریم ثبت نام کنید و با نام کاربری خود وارد شوید.